bir hayal yok olunca...

Aksın istiyorum... Her damlada hem daha da yoğunlaşsın duygularım hem de aksın gitsin hüznüm istiyorum. O kadar düzen delisiyken içimdeki bu karmaşa fazla geliyor, yoruyor...

Sözler yetersiz gelecekmiş, anlatamayacakmışım gibi geliyor bazen. Sessiz kalmak istiyorum. Susmuyor, susamıyorum. Paylaşmak istiyorum. Birinin söylediği bir cümle ile son bulacakmış gibi tüm karmaşam, kargaşam... Bu kadar inatçı, bu kadar dik kafalı, kendi bildiğini okuyan ben değilmişim, dinlermişim gibi her "Yap!" denileni...

Hıçkıra hıçkıra ağlamak istiyorum. Bağıra çağıra... Her şeyden arınmış bir halde sakinleşmek...

Bazen gözlerimi kapamak ve tertemiz uyanmak istiyorum. Hatta bazen hiç uyanmamak, uyumak ve uyumak...